Nereye gidersem gideyim mutlaka “küçük bir çete”yle karşılaşıyorum. İlk okuldayken kalemimi, silgimi, simitimi çalan veletler çetesi, özgüvenimi çalan öğretmenler çetesi, mahallede, sokakta dedikoducu karılar çetesi, memurlar çetesi, amirler çetesi, hemşolar çetesi, önceden tanışlar çetesi.. her taraf alabildiğine çete. Hep birbirini tanıyan, bir şekilde bir araya gelmiş ve bana rahatsızlık veren bir kliğin, grubun, çetenin ortasına düşüyorum. Siz aksini söyleyip kendinizi avutmaya devam edebilirsiniz. Avunmak sağlıklı olandır zira.

Abdulkadir Kızıltaş

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s