Herkes herkes hakkında bir şey duymuş, kimse kimseyi tanımamış.

insanları tanımaya çalıştım bir süre. Anlaşılmaz davranıklarında da kızdım onlara, çoğu defa içimden, bazen dışımdan.

Haksızlığa maruz kalınca çok öfkeleniyorum. Öfkem yalnızca kendimi yaralıyor. Öfkesiyle başkalarını yaralayan bir hayvan olmamak için kendi kendimi yiyorum. Bir çok defalar birilerini parçalamamak için ne büyük bir direnç gösteriyorum, ne kadar çok frene basıyorum bir bilseniz. Sonra birileri de beni iyi biri sanıyor. Halbuki sizin gibileri (onlar kendilerini biliyorlar, gene de ifade edeyim: kötüler, insana insanca yaşamayı çok görenler, işte onlar..) çıplak ellerimle parçalayabilirim. Yapmıyorum, çünkü zalim ve vahşi olmak istemiyorum. Ben insan olmak istiyorum. Bırakırsanız…

Abdulkadir Kızıltaş

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s