2.01.18

Başımı alıp da nereye gitsem, orada benden önce gezinenlerin ayak izlerine rastlıyorum. Bu yargının bile bir başkasının ayak izi olması, bir paradoks olabilir mi?

Çocukluğumda ve ilk gençliğimde güler yüzlü ve insansever bir cinstim. Sonraları ne olduysa oldu, yere batsın hümanizması da (zaten üstüne koka kola dökülmüştü) gayri diyecek kerteye geldim.

Bazen bütün o hissedilen şeyler, korku, heyecan, bekleyiş, umut, gözyaşı, falan filan ne varsa hepsi boşa gitmiş gibi hissediyorum. O kadar yaşanılan, olan biten şeyler boşa gitmiş gibi hissediyorum bazen. Boşa gitmesin diye yazıyorum.

İnsanlarla tanışırsın, birlikte vakit geçirirsin, hatıraların olur, sonra bu hatıralarla ne yapacağını bilemezsin. Çünkü olur olmaz aklına gelip dururlar. Müsait misin, gelebilir miyiz, aklına geleceğiz ama ortalık derli toplu mu diye sormazlar. Böylelikle hatıralar iyice birikir ve şimdikizamanişletimsistemi kasar, sonra bir gün öyle bir yığılır, öyle bir çullanır ki üstüne, içinde bulunduğun anı, içinde bulunduğun an olarak yaşayamaz olursun.

Acırsın, incinirsin, kahrolursun, göğsüne bir bıçak saplanır, ölecek gibi olursun, sonra da olur böyle şeyler, o kadar da çok canım yanmadı bence der, üstünü kapatırsın ya inkisarların, işte öyle bir şey bazıları için yaşamak.

“ Kendilerine yazık edenler zamanın her şeyi nasıl halledeceğini bilemeyenlerdi.” Tehlikeli Oyunlar, Oğuz Atay.

Biraz daha bekleyemedi, yazık etti, çok üzdü kendini, olup bitenleri, var oluşsal bir takım arızaları çok fazla kafaya taktı ve kitaplarının başarısını göremeden gitti “canım Oğuz”.  Oysa insanlar yeni ve güzel şeylere ilkin domuz gibi kayıtsız kalırlardı “canım Oğuz”. Senin “canım insanlar” dediklerin kayıtsız bir güruhtu “canım Oğuz”. Biz de az değiliz hani! Sağlığında hiçbiri ikinci baskısını yapamayan kitaplarını kapış kapış alıyoruz, her yerde senden bahsediyoruz, yeni yetme birçok yazarımız senden ilham alarak yazıyor, ben de onlardan biriyim, bütün bunlar hep sen gün yüzü görme diye, nasıl olsa ölüp gitmişsin, bulunduğun yerde bu duruma sevinemezsin diyeydi. Hayat kötü bir şaka gibi, sen de az kötü şaka yapmadın hani, ölüm gerçek bir dram “canım Oğuz.

A.Kızıltaş

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s